پيامبر به غار ثور مىرود
40 . « إِلّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثانِىَ اثْنَيْنِ إِذ هُما فِى الغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِىَ العُلْيا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ؛
اگر او ( پيامبر ) را يارى نكنيد ، خدا او را يارى نمود ، آنگاه كه كافران او را ( از مكه ) بيرون كردند در حالى كه او يكى از دو نفر بود ، هنگامى كه در غار بودند و به همسفر خويش مىگفت : غم مخور خدا با ماست ، آنگاه خدا آرامش به او داد ( و او را نجات داد ) و با سپاهيانى كه نديدهايد نيرومندش كرد و سخن كافران را پست ( و نقشهء آنها را بىاثر ) كرد و كلمهء خدا ، والاتر است و خدا عزيز و حكيم است » .
41 . « انْفِرُوا خِفافاً وَثِقالًا وَجاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ ذ لِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ؛
سبكبار و سنگين بار به سوى جهاد بشتابيد و با مالها و جانهاى خود در راه خدا جهاد كنيد كه اين كار اگر بينديشيد ، براى شما نيكوست » .
پيامبر اكرم مكه را ترك مىگويد
قريش از نفوذ و انتشار اسلام در ميان قبايل و جوانان سخت بيمناك بود ،