درجات بالاى بهشت دريافت خواهد كرد ، و آن كس كه به سنگينى ذرهاى بدى كرده باشد ، جزاى آن را در دركات آتش دريافت مىكند .
[ 20 ] كتاب پروردگار حكيم ما انسان را در غم و اندوهى از كارش باقى نمىگذارد ، بلكه سببهاى كفر را براى او آشكار مىسازد و علاج آنها را بيان مىكند ، تا پس از اين بيان ديگر براى هيچ كس حجتى باقى نماند ، و از آن روى چنين است كه آتش دوزخ امرى عظيم است ، پس چگونه ممكن است پروردگار بخشندهء مهربان بندهء خود را در آن بگذارد در صورتى كه حجت را بر او تمام نكرده باشد ؟
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ
و در آن روز كافران بر آتش عرضه مىشوند .
در آن جا كه آتش آمادهء استقبال از فوجهاى كافران و نافرمانان با زبانههاى ملتهب بالا رونده و شهيقهاى گستردهاى است كه ميليونها را مىبلعد ، و در آن جا كه حقايق آشكار مىشود ، غفلت و بهانه و اهمال وجود ندارد ، در آن جا كلمهء حقى به آنان گفته مىشود كه در دنيا از آن آگاهى داشتند و آن را پشت گوش انداختند ، و به ايشان مىگويند كه به عذرهايى متشبث نشوند كه هيچ كارى از آنها بر نمىآيد .
أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ
خوشيهايتان را در زندگى دنيا به تمامى مصرف كرديد و از آن بهرهمند شديد ، / 160 و همين سبب مستقيم بدبختى امروزشان است . وقت و قدرت و آسايش و نعمتهاى ديگر ذخيرهاى از انسان براى روز حساب است ، پس هر كه آنها را به شتاب براى بهرهبردارى عاجل در دنيا مصرف كرده باشد ، ديگر براى روزى كه به آن نياز دارد چيزى باقى نمىماند ! خوشبخت كسى است كه از آنچه در اختيار دارد مقدارى براى زندگى جاودانى خويش باقى نگاه دارد ، و وقت و نيروى خويش را ميان تلاش براى دنيا و عمل براى آخرت تقسيم كند ، و تمام همّ او آن نباشد كه از همهء آنچه در تصرف دارد در دنيا بهرهمند شود كه در اين صورت مثل او همچون مثل جوانى است كه تمام