قرآن ، مذهب را بزرگترين نعمت معنوى براى بشر دانسته و مىفرمايد :
« وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ ؛
« 1 »
به ياد آريد زمانى را كه دشمن بوديد و ما ( به وسيله آيين اسلام ) دلهاى شما را با يكديگر مهربان ساختيم . »
روزى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وصى خود را تعيين نمود ، وحى الهى ، آن را بزرگترين نعمت اعلام نمود و چنين فرمود :
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي ؛
« 2 » امروز دين شما را تكميل و نعمت خود را بر شما تمام نمودم » .
عربهاى باديهنشين تصور مىكردند كه آنان با تظاهر به اسلام ، خدمتى به پيامبر انجام دادهاند ؛ ازاينرو منتى بر او مىگذاردند ؛ در صورتى كه اگر آنان به راستى اسلام داشتند ، در درجهء نخست خود آنان از آن بهرهمند بودند ؛ ازاينرو ، پيامبر بايد بر آنها منت بگذارد كه آنان را به راه سعادت و كمال هدايت نمود ، چنانكه فرمود :
بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ
؛
خدا بر شما منت مىگذارد كه شما را به سوى ايمان هدايت نموده است » .
يكى از امتيازات قرآن اين است كه در هيچ موقعيتى از بيان نكات
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 103 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 5 .