آيت الله غروى در ماه شهريور سال 1365 مصادف با شب اول محرم به سراى باقى شتافت و پس از تشيع باشكوه در تبريز در شهر مقدس قم به خاك سپرده شد .
48 - آيت الله سيدعباس كاشانى
عالم عابد و عارف الهى آيت الله سيدعباس كاشانى ، در 17 ربيعالاول سال 1350 ق . در كربلا ديده به جهان گشود . و تحصيلات حوزوى را در 10 سالگى در همان شهر آغاز نمود . سپس به نجف اشرف عزيمت و از محضر آيات عظام : سيدحسين حمامى ، سيدعبدالهادى شيرازى ، سيدمحسن حكيم ، سيدابوالقاسم خوئى ، استفاده نمود .
و نيز مدت سه سال در سن 20 سالگى از محضر آيت الله سيدعلى قاضى بهرههاى فراوانى بردند . خود آن بزرگوار در رابطه با آشنايى با مرحوم قاضى مىگويند :
« . . . . آشنايى من با ايشان از طريق پدرم بود ، كه آقاى قاضى وقتى كربلا مىآمدند بر پدرم وارد مىشدند . بعد مرا به شاگردى پذيرفتند . من در حدود سن 20 سالگى حدود سه سال در خدمت آقاى قاضى بودم ، چون سنم خيلى كم بود ، آن موقع شاگردان ايشان در سن 50 - 30 سال به بالا بودند ، بعضىها هم از خود آقا مسنتر بودند . كلاسهاى اخلاق آقاىقاضى به گونهاى بود كه وقتى كسى از محضرشان استفاده مىكرد و با او روبرو مىشد ، مىديد كه كسى است كه 50 سال در علم اخلاق كار كرده است . و من آن چه فهميدم از فضيلت علمى و كمالات آقاىقاضى ، نابغه روزگار بود . هر كس يك ساعت پاى درس ايشان مىنشست ، يك دنيا معارف پيدا مىكرد . در زمانى كه من بودم ، كلاسها درس آقاى قاضى همه در منزلشان تشكيل مىشد . يك منزل محقرى داشتند ، وقتى وارد مىشديم فكر مىكرديم منزل نوكر آقاست نه خود آقا ! اصلًا قالى در آن خانه ديده نمىشد . يك گليمى پهن بود ، خيلى هم خوشنقش بود ، ولى با نايلون بافته شده بود و آن را هم عموى ايشان فرستاده بود و گفته بود : « اگر شما به حقالناس معتقد هستيد ، من اين را وقف بيرونى شما كردم و براى شما نفرستادم . » چون اخلاق آقاىقاضى در اين مسائل خيلى عجيب بود .
در كلاس صبحشان شايد دويست نفر پاى درس ايشان مىنشستند ، وقتى ايشان صحبت مىكردند ، همه گريه مىكردند . اگر بگويم تمام دويست نفر گريه مىكردند ، مبالغه نكردهام . حرفهايشان هم همان حرفهاى اخلاقى بود . آقاى قاضى غير از درسهاى