9 - مكلّف مىتواند خود خوراك را به فقير بدهد يا قيمت آن را و اگر قيمت را مىدهد بنابر احتياط به پولهاى رايج اكتفا كند و نبايد جنس ديگرى را به عنوان قيمت بدهد ( مثلًا لباسى را به عنوان قيمت يك صاع از خوراك ندهد ) .
10 - خوراكى را كه به عنوان فطره مىدهد بايد سالم باشد . پس معيوب و فاسد كفايت نمىكند همچنين بايد مخلوط به خاك و مانند آن نباشد مگر اينكه خالص آن به مقدار يك صاع باشد يا مقدار اندكى مخلوط باشد كه از نظر عرف قابل مسامحه و گذشت است .
11 - كسى كه فطرهء چند نفر بر او واجب است ، لازم نيست فطرهء همه را از يك جنس بدهد بلكه مىتواند فطرهء برخى را از گندم يا قيمت آن بدهد ، و فطرهء برخى ديگر را از برنج يا قيمت آن بپردازد .
وقت وجوب فطره :
12 - وقت وجوب فطره ، با فراهم آمدن كلّيه شرايط ياد شده ، از شب عيد است تا ظهر روز عيد براى كسى كه نماز عيد نمىخواند امّا اگر بخواهد نماز عيد بخواند احوط اين است كه قبلاز نماز فطره را بدهد و اگر تأخير بيندازد ، چنانچه آن را جدا كرده باشد ، آن را به نيّت فطره بدهد و گرنه بنابر احتياط باز هم بايد پرداخت كند امّا نه قصد ادا كند و نه قصد قضا .
13 - فطره را نبايد قبل از ماه رمضان بدهد امّا دادن آن در بين ماه رمضان ، بنابر اظهر جايز است و احتياط اين است كه در وقتش بدهد .