از بين برده است ، و آن زن خون زيادى ديده كه ( روزهاست ) قطع نمىشود ، دربارهء نماز چه بايد بكند ؟ امام فرمود :
« تمسك الكرسف فإن خرجت القطنة مطوّقة بالدم فإنّه من العذرة ( أي : دم البكارة ) تغتسل وتمسك معها قطنة وتصلّي ، وإن خرج الكُرْسُف منغمساً بالدم فهو من الطمث ، تقعد عن الصلاة أيام الحيض » « 1 » .
« پنبهاى را در محل قرار مىدهد ( سپس بيرون مىآورد ) پس اگر اطراف بيرونى پنبه آغشته به خون شده بود ، آن خون بكارت است ، بايد خود را بشويد و در محل ، پنبهاى را قرار دهد و نماز بخواند ، امّا اگر خون در پنبه نفوذ كرده بود ، آن خون قاعدگى است ، بايد در روزهاى قاعدگى نماز را ترك نمايد . »
2 - سماعه مىگويد كه از امام معصوم عليه السلام دربارهء دخترى سؤال نمودهكهبراى اوّلين بار خون قاعدگى ديده ، و بيرون آمدن خون سه ماه به طول كشيده ، و او نمىداند روزهاى قاعدگى خود كدام است ؟ امام فرمود :
« اقراؤها مثل أقراء نسائها ، فإن كانت نساؤها مختلفات فأكثر جلوسها عشرة أيام ، وأقلّه ثلاثة أيام » « 2 » .
« روزهاى قاعدگى او همانند خويشاوندان اوست ، پس اگر روزهاى قاعدگى ايشان متفاوت بود ، بيشترين قاعدگى خود را ده روز وكمترين آن را سه روز قرار مىدهد . »
3 - حضرت صادق عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 2 ، باب 2 ، ابواب الحيض ، ص 536 ، حديث 2 .
( 2 ) - همان ، باب 8 ، ص 547 ، حديث 2 .