سيمان ، چوب و همچنين فرش ، حصير و گياه پاك كننده نيستند .
2 - شرط پاك شدن اين است كه زمين پاك و خشك باشد . رطوبت اندك اشكال ندارد امّا زمينى كه رطوبت زياد داشته باشد ، بنابر احتياط پاك كننده نيست .
3 - اشياى يادشده در صورتى پاك مىشود كه - پس از بر طرف شدن آثار ظاهرى نجاست روى زمين راه رفته شود يا آنها را بر روى زمين بكشند . و اقوى اين است كه صرف تماس با زمين يا كشيدن خاك و سنگ بر روى محل نجس ، كفايت نمىكند .
4 - در اثر راه رفتن بر روى زمين ، لاستيكهاى ماشين ، نوك عصا ، دستان طفلى كه بر روى زمين مىخزد ، جوراب ، نعل اسب و مانند آن پاك مىشود .
5 - زمين چيزهايى را پاك مىكند كه در حال راه رفتن با زمين تماس يافته يا خاك را لمس كرده باشد . پس فرورفتگى كف پا و ما بين انگشتان را در صورتى پاك مىكند كه باخاك تماس پيدا كرده باشد و گرنه پاك نمىگردد امّا داخل كفش و روى پاها يا انگشتان ( در صورتى كه بر روى پاشنهء پا راه برود ) وپاشنهء پا را ( در صورتى كه با انگشتان خود راه برود ) پاك نمىگرداند چون تماس با زمين حاصل نشده است .
6 - در نجاستى كه به وسيلهء زمين پاك مىشود ، فرقى نيست كه منبع آن نجاست خود زمين باشد يا غير آن . پس اگر پاهايت خونين شد و باآن بر روى زمين پاك راه رفتى و نجاست و آثار آن بر طرف شد ، پاهايت پاك شده است .
احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — صفحة 68
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٦٨