به طهارت آن پيدا كنى . »
گفتم : اگر شك كرده باشم كه نجس شده يا نشده آيا بر من لازم است كه در آن جستجو كنم ، و آن را زير و رو كنم ؟ فرمود :
« نه ، ولى تو با اين كار فقط مىخواهى شكى را كه در دلت ايجاد شده ، از بين بردارى . »
گفتم : اگر در حالى كه مشغول نماز هستم ، نجاست را در لباسم ببينم ؟ فرمود :
« نماز را مىشكنى و از نو اعاده مىكنى در صورتى كه در ابتدا دربارهء محل نجاست شك كرده باشى سپس آن را ببينى ، امّا اگر شك نكرده باشى و لباست را ( به واسطهء نجاست ) مرطوب ببينى ، دراين صورت نماز را قطع مىكنى و محل نجاست را مىشوئى و بعداز همانجا كه نماز را قطع كردهاى شروع و تمام مىكنى زيرا تو نمىدانى شايد چيزى بعد بر تو افتاده باشد ، پس لازم نيست يقين را به واسطهء شك نقض كنى . » « 1 »
احكام
قبلًا دربارهء كيفيّت ثابت شدن نجاست ، و نيز طهارت بعداز نجاست سخن گفته شد و دراينجا فروعى است كه بايد مورد اشاره قرار گيرد :
1 - هر چيزى پاك است تا زمانى كه بدانى نجس شده است و اگر
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 77 ، ص 124 ، به نقل از علل الشرائع ، ج 2 ، ص 49 .