ولا وُفِّقَ لإصلاح بين اثنين إلّا سجد ، وكان أثر السجود في جميع مواضع سجوده ، فسُمّي السجّادلذلك
» « 1 »
« پدرم على بن الحسينعليه السلام هيچ نعمتى را به ياد نمىآورد مگر اينكه سجده مىكرد ، و هيچ آيه سجدهاى را تلاوت نمىكرد مگراينكه سجده مىنمود ، و هيچ گاه خدا ، بدى ترسناكى ياتوطئه نيرنگ بازى را از او دفع نمىكرد مگر اينكه به سجده مىافتاد ، و از نماز واجبىفراغت نمىيافت مگر اينكه سجده مىكرد ، و براى آشتى بين دو نفر موفق نمىشد مگر اينكه سجده مىكرد ، واثر سجده در همه مواضعسجده در بدن او پيدا بود ، و به همين جهت ( سجّاد ) ناميده شده بود . »
پاورقی
( 1 ) وسائل الشيعه ، باب 1 ، ابواب سجدتى الشكر ، ص 1082 ، حديث 8 .