نمىسازد » . « 104 »
/ 383
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيات 44 تا 46 ]
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 44 ) وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ ( 45 ) وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ ( 46 )
/ 384
آگاه باش كه ستمكاران در عذاب دايم خواهند بود
رهنمودهايى از آيات :
سياق آيات در چارچوب مبدأ « شورى » كه در نظام سياسى ضامن احترام رأى و تسليم به حق جلوهگر مىشود ، و براى اتمام مطالبى كه در آيات پيشين قرآن دربارهء تكليف واجب ايستادگى در برابر ستمكاران و پيروزى بر آنها آمده است ، ما را به سرانجام بد ظلم و ستم بينا مىسازد . مگر نه آن كه ستم بزرگترين گردنهء دشوار
پاورقی
( 104 ) - همان مأخذ ، ص 404 .