تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 188

/ 194 آن رسولان نزد آنها آمدند و آنان را بدين حقيقت مهم كه جوهر و چكيدهء رسالتهاى تمام پيامبران است فراخواندند : « أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ - كه جز خداى يكتا را مپرستيد . » امّا آنها مىپنداشتند كه بايد فرشته‌اى به رسولى فرستاده شود ، و اگر پيامبر آنان يكى از خود آنها باشد ، غذا بخورد و در بازارها راه برود و مالك اندوخته‌هاى زمين نباشد ، رسالتش درست نيست . . . « قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ - گفتند : اگر پروردگار ما مىخواست فرشتگان را از آسمان نازل مىكرد . و ما به آنچه شما بدان مبعوث شده‌ايد ايمان نمىآوريم ( و كفر مىورزيم ) . » پس با تكيه به روش مادّى محض براى شناخت حقيقت ، نسبت بدان رسالت كفر ورزيدند ، و پيش از آن كه به مورد رسالت آن پيامبران بينديشند و بنگرند ، تنها به صرف اين كه فرستاده فرشته‌اى نيست ، منكر آن شدند . [ 15 ] سرانجام كفر اين پيشينيان عرب چه بود ؟ « فَأَمَّا عادٌ - امّا قوم عاد . » آن تمدن نيرومند كه در سلطهء جوانى و كمال نيرومندى خود نابود شد . « فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ - به ناحق در روى زمين گردنكشى و بزرگ خويشتنى كردند . » استكبار كردند ، يعنى خود را بزرگ مىپنداشتند و به مردم ستم مىنمودند و تنها به صرف اين كه اندازه توانمندى به آنها داده شده بود حقوق مردم را غصب مىكردند و مىربودند . « وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً - و گفتند : چه كسى از ما نيرومندتر است ؟ » امّا كسى كه نمىتواند خود را از قدرت عوامل عادّى و معمولى طبيعت ، همچون امر عادّى باد / 195 و آتشفشان حفظ و نگهدارى كند ، چگونه به خود اجازه مىدهد كه بر خداوندى كه پروردگار باد و آتشفشان است برترى جويد ؟ ! چگونه مىتواند بر نظامى كه تمام جزء به جزء هستى او را ، - چه بخواهد و چه نخواهد -