يكى از بلاهايى كه دشمن بر سر امّت اسلام درآورد ؛ تفرقه و قطعه قطعه كردن كشورها و ممالك اسلامى بود كه متأسّفانه از آن غافل بوديم .
پيامبر عظيمالشأن ( ص ) براى ايجاد وحدت بين مسلمانان ، شعار نماز جماعت را سر داد و در ثواب آن فرمود : اگر يك نفر امام جماعت باشد و نه نفر مأموم ، يعنى جماعتى ده نفرى باشد ، ثوابش به حدى است كه اگر تمام جنّ و انس نويسنده و تمام چوبها قلم و آب درياها مركّب شود و آب درياها تمام شود ، امّا ثواب يك ركعت از اين نماز جماعت را نمىتوانند بنويسند .
به اين ثواب ، ثواب تفضّلى مىگويند . به قول استاد بزرگوار ما حضرت امام دانه مىريزند تا كبوتر بگيرند . البته اين ثوابها را مىدهند و واقعاً از روى حقيقت هم مىدهند .
در روايت است : حتّى اگر زن و شوهر در خانه اقامهى نماز جماعت كنند ، در هر ركعتى صد و پنجاه ركعت ثواب به آنها اهدا مىشود . يكى از دلايلش اين است كه در جماعت تابعيت از امام و رهبر ، تجلّى مىيابد .
قانون مساوات و برابرى
علاوه بر ساخت مسجد و تشكيل جماعت ، يكى ديگر از اقدامات قابل توجّه پيامبراكرم ( ص ) برقرارى قانون مساوات و برادرى براى پشتوانهى حكومت اسلامى در مدينه بود . با خواندن صيغهى برادرى ، مهاجر و انصار ، با يكديگر برادر شدند و با اين قانون ، روحيهى ايثار و از خودگذشتگى را در قبايل عرب ايجاد نمودند .