اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِاحَبِّها الَيْكَ
وَ كُلُّ مَسائِلِكَ حَبيبَةٌ ؛
اللَّهُمَّ انّى اسئَلُكَ بِمَسائِلِكَ كُلِّها .
تفسير ادبى
« مسائل » در لغت جمع « مسئله » و به معناى طلب است . قرآن شريف مىفرمايد :
« وَ اذا سَئَلَكَ عِبادى عَنّى فَانّى قَريبٌ اجيبُ دَعْوَةَ الّداعِ اذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لى وَ لْيُؤْمِنُوا بى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ » ؛
« 1 » و هر گاه بندگان من ، از تو دربارهء من بپرسند ، [ بگو ] من نزديكم و دعاىِ دعا كننده را - به هنگامى كه مرا بخواند - اجابت مىكنم . پس آنان بايد فرمانِ مرا گردن نهند و به من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند .
در اين آيه ، براى كسى كه بر در خانه خدايش برود عناياتى شده و از جملهء آن عنايات ، اين است كه ضمير متكلم در آن هفت مرتبه تكرار شده است ، زيرا در قرآن مثل اين آيه كه در آن براى يك مطلب اين گونه سخن گفته باشد نداريم .
شرح عرفانى
بنده وقتى كه به ما سوى الله ، به ربط ما سوى الله و به فقر ذاتى ما سوى الله توجه كند و در آن حال به واسطهء فيض هم توجه داشته باشد ، مىگويد :
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 186 .