سلولى و تنگ است . تجربه كرده و ديدهايد بعضى اوقات انسان خانه و لوازم زندگى خوب دارد ؛ اما همان خانه و زندگى ، برايش سلول و زندان است . زنى شوهر متمول و متمكنى
دارد ، اما دلش مىخواهد شوهرش تا ساعت ده - يازده به خانه نيايد . چشم ندارد كه شوهر خود را ببيند . بعضى اوقات از نظر غذا ، وضع اهل خانه عالى است ، اما اين غذا را كه مىخورد ، مثل زهرمار ، تلخ است . قرآن مىگويد يكى از چيزهايى كه زندگى را براى انسان تلخ مىكند بىاعتنايى به نماز است . معلوم است كه اگر اول شام بخورى ، بعد نماز بخوانى ، اين شام شامى نيست كه با نشاط باشد . اول ناهار بخورى ، بعد نماز بخوانى اين ناهار زهرمار مىشود . بالاخره آن خانهاى كه در آن نماز نباشد ، يا نماز اول وقت نباشد ، اين خانه تاريك تاريك است .
زهراى مرضيه از پيامبراكرم ( ص ) سؤال كردند : پدرم ! اگر كسى بىاعتنا به نماز باشد يا نماز را سبك بشمارد چطور مىشود ؟ پيامبراكرم ( ص ) فرمودند : خيلى بلا پيدا مىكند . هم در دنيا و هم دم مرگ و هم در قبر و هم در قيامت . روزى و عمر چنين آدمى بىبركت مىشود ؛ مالش بىبركت مىشود ؛ عملش بىبركت و خانهاش هم بىبركت مىشود . يعنى خانهاى بىروح و تاريك گردنش را مىگيرد . اصولًا مشكل او در اين است كه يك زندگى خوش از نظر ظاهر پيدا مىكند ؛ ولى در اصل ، زندگى او تاريك و بىنشاط است . قصر دارد ، اما آن قصر ، سلول ؛ لوازم زندگى او مدل بالاست ، اما به اندازهاى از خود بى خود شده كه خودش را هم نمىبيند ، چه اينكه بخواهد قالى ابريشمى را با مبل فلان جورش ببيند . پيامبر دربارهء چنين كسى فرمودند : عمرش بىبركت مىشود ؛ مالش بىبركت مىشود ؛ خانهاش بىبركت شده و دعايش مستجاب نمىشود . حتى دعاى ديگران در حقش مستجاب نشده و چهرهء ملكوتى او گرفته مىشود . اين دنيايش است . واى به آن خانهاى كه نماز
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٧