و آنها را پيشوايانى ساختيم كه به امر ما هدايت مى كردند .
منظور از " امر " در اينجا ، چيزى نيست مگر افاضات حق تعالى ، چنان كه مراد از ضمير " هم " در " جعلناهم " واسطه هاى اين فيض است .
كوتاه سخن اينكه ، ما در هرامرى به ويژه در سير به سوى حق تعالى نياز به واسطه داريم ، و معقول نيست كه كسى بتواند خويش را پاك سازد و فضايل را اخلاق خويش گرداند مگر با چنگ زدن به حلقهء استوار ولايت .
پس اگر بگوييم ، تهذيب و تخلّق به فضايل ، به واسطه هاى فيض موكول است ، سخنى گفته ايم كه نزد اهلش نيكو به شمار مى آيد . در زيارت جامعهء كبيره مى خوانيم :
بكم فتح اللّه و بكم يختم و بكم ينزل الغيث و بكم يمسك السماء ان تقع على الارض الا باذنه و بكم ينفس الهمّ و يكشف الضّرّ . ) 52
به سبب شما ، خداوند گشايش پيش مى آورد و به سبب شما ، كارها را به پايان مى برد و به سبب شما ، باران فرو مى باراند و به سبب شما ، آسمان را نگه مى دارد كه مباد بر زمين فرو افتد و به سبب شما ، غم از دل بزدايد و زيان را باز دارد .
در توصيف حضرت بقية اللّه كه خداوند گشايشش را به شتاب افكند و روح من و جهانيان فداى خاك پاى او باد آمده است كه :
" بيمنه رزق الورى بوجوده ثبتت الارض و السماء . " 53
به بركت او ، به مردم ، روزى داده مىشود و در پرتو وجود او ، زمين و آسمان پا بر جايند .
اين قطره اى از اقيانوس بود از خداوند اميد مى برم كه به من توفيق دهد تا مشتى از اين دريا برگيرم .
كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — صفحة 55
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٥٥