راه زنان و دختران ما در برخوردهاى اجتماعى است و اگر به آن عمل شود ، يقيناً روحيه عفت و حيا و پاكدامنى شاداب مىشود و دروازههاى سعادت به روى جامعه باز مىگردد و راه بر مصيبتهاى دردناك مسدود مىماند .
حضرت مىفرمايند : زنان و دختران مؤمن بايد اين سه صفت را كه براى مزدان بد است ، داشته باشند اول اينكه بايد متكبر باشند ، ديگر اينكه بايد ترسو باشند و سوم هم اينكه بايد بخيل باشند . بعد خود حضرت ، كلامشان را معنا مى فرمايند ؛ اما اينكه متكبر باشند يعنى در مقابل نامحرم با قاطعيت و ترشرويى صحبت كنند و از حرفزدن با عشوه و تبسم كه ديگران را تحريك مىكند بپرهيزند . منظور از ترس هم ، ترس معروف در بين جامعه به معناى ترس از حيوانات و امثال آن نيست ، بلكه از تنها بودن و تنها ماندن با شخصى است كه عنوان نامحرم دارد و به طور كلى ترس از زمينههايى است كه صفت عفت آنها را در معرض خطر قرار مىدهد و باعث بدنامى او ، خانوادهاش و يا شوهرش مىگردد . اما اينكه زن بايد بخيل باشد يعنى در حفاظت مال خود و شوهر ، كمال دقت و وسواس را به خرج دهد و امانتدار اموال همسر خود باشد « 1 » .
اين قاعده و شرايطى كه در نگاه كردن و سخن گفتن ذكر كرديم ، در نشست و برخاست پسران و مردان با زنان و دختران نيز جارى است و سريان است ، يعنى حضور يك زن و مرد نامحرم در اتاق ، خانه و يا محلى كه رفت و آمدى در آنجا نيست و احتمال فساد مىرود ، از ديد همهء فقهاء حرام است و حتى بسيارى از فقهاء نماز خواندن در چنين شرايطى را هم باطل مىدانند مضافاً بر اينكه مرتكب كار حرامى هم شدهاند .
نقل شده است كه هيچ زن و مرد نامحرمى در مكان خلوتى نمىنشينند مگر اينكه
هامش
( 1 ) - نهجالبلاغه فيضالاسلام ، حكمت 226 ، ص 1191 .