مسلمان و مؤمن دوست يكديگرند - و بعد علامت دوستى را مى فرمايد - مواظب يكديگر هستند ، بر يكديگر نظارت دارند و امر به معروف و نهى از منكر مى كنند . نظير اين سوره و اين آيات در قرآن فراوان است ، لذا همه و مخصوصاً معلّمها بايد بدانند كه وظيفه ى امر به معروف و نهى از منكر نظير وظيفه ى نماز است و همانطور كه مكلفيم نماز بخوانيم ، مكلف هستيم كه امر به معروف و نهى از منكر نمائيم .
در اسلام امر به معروف و نهى از منكر به چهار قسم منحصر مىشود . قسمت اوّل مربوط به فقه و فقاهت است . بنا به فرموده ى قرآن براى حفظ فقه و فقاهت و براى اينكه علماى دين باشند و اسلام را نگهدارى كنند ، دسته اى بايد مهيّا گردند براى مجتهد و فقيه شدن و ديگران نيز بايد از نظر امكانات آن گروه را تأمين نمايند تا در رفاه و آسايش باشند و در همين ارتباط به طور رسا و مؤكد مى فرمايد :
وَ مَا كَانَ المُؤمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَا فَّة فَلَولَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرقَة مِّنهُم طَائِفَة لِّيَتَفَقَّهُوا فِى الدِّينِ وَ لِيُنذِرُوا قَومَهُم إِذَا رَجَعُوا إِلَيهِم لَعَلَّهُم يَحذَرُونَ ( توبه ، آيه ى 122 )
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 227
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٢٧