و نهى از منكر نمود ولى حق سرزنش براى كسى نيست ؛ حتّى اگر كسى محكوم به اعدام شد ، قاضى بايد با كمال ادب حكم او را بنويسد و نيز مجرى حكم بايد با ادب و بدون سرزنش او را اعدام كند . اگر قاضى يا اعدام كننده مبادرت به تمسخر محكوم نمايند ، مرتكب گناهى بزرگ شده اند چرا كه شخص را بايد اعدام كرد نه شخصيّت را . اسلام مى گويد شخصيّت را نمى توان اعدام كرد .
بسيارى معلّم ها زخم زبان ، مسخره كردن و كوبيدن شخصيّت بچّه ها در كار و زندگى آنها ديده مىشود كه نبايد باشد . وقتى معلّم به شاگردش مى گويد : خفه شو اين موجب ايجاد عقده و كينه در قلب شاگرد ، نسبت به معلّم مىشود و اين عقده باقى است تا هنگام مرگ و چه بسيار موجب بى نشاطى ، دلمردگى و جنايتكارى ها مى گردد . نظير اين كلمات نابجا و غلط را العياذ بالله - گاهى معلّم ها و يا پدر و مادرها به بچّه مى گويند ، بچّه نيز ياد مى گيرد و به كار مى برد . پس سعى كنيد در زندگى شما معلّم ها بى ادبى نباشد و زندگى و كلاس شما يك دنيا صفا و صميميّت و يك دنيا محبّت و تلطّف باشد .
بدا به حال زبانى كه كوبندگى و نيش داشته باشد . در روايات مى خوانيم كه در روز قيامت دو دسته زبانهايشان به اندازه اى دراز است كه روى صف محشر افتاده است و مردم اين زبانها را پايمال مى كنند . دسته ى اوّل افرادى
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢٤