براى معاد ، براى نبوت و امامت داشته باشد . اين وظيفه يك مسلمان است . اگر يك مسلمان معلومات عمومى دينى نداشته باشد ، نقص خيلى بزرگى در وجود اوست و از روايات بر مىآيد كه ترك واجب كرده است . اين روايت نبوى را همه شنيدهايد كه :
« طَلَبُ الْعِلْمِ فَريضَة عَليكُلِّ مُسْلِمٍ » « 1 »
مسلمان بايد در مقام تعلّم باشد ، آن هم ، به قول پيغمبر اكرم ( ص ) ، زگهواره تا گور . جمله
« اطْلُبُوا الْعِلْمَ مِنَ الْمَهْدِ الَياللَّحْدِ »
اگر تأكيد باشد ، معنايش اين است كه هر انسانى ، اعمّ از بچّه و جوان و پير ، زن و مرد ، بايد هميشه علم بياموزد ، بايد هميشه سر و كارش با علم ، با تعليم و تعلّم باشد .
و اگر تأكيد نباشد ، نكته ديگرى از آن استفاده مىشود كه شايد هم منظور ، همين معنى دوم باشد ، و آن اين كه كودك وقتى كه به دنيا مىآيد ، غريزه علميابى او زنده ، و بلكه مثل غريزه خوردن و آشاميدن او بالفعل است ؛ و چنانچه مىتواند چيز بخورد ؛ مىتواند چيز بياشامد . غريزه علميابى و علمجوئى او هم بالفعل است . شايد اينكه مستحب است در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه بگويند ، دليل بر همين باشد كه اين توجّه به علميابى و علمجويى دارد و اسلام مىخواهد در گوش اين بچّه « اشهد ان لا إله الا الله » و « اشهد ان محمداً رسول الله »
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، جلد 1 ، صفحه ى 54 .