مىفرمايد : اى مسلمان ! مواظب باش بچّههاى كوچك ، بچههايى كه هنوز به تكليف نرسيدهاند اما خوب و بد را تميز مىدهند ، وارد اطاق خواب شما نشوند مگر اينكه از شما اجازه بگيرند . قرآن مىفرمايد در سه وقت وارد نشوند : يكى قبل از نماز صبح ، قبل از طلوع فجر . يكى هم موقع ظهر كه ناهار خورديد و خوابيديد . يكى هم بعد از نماز عشاء يعنى شب . بعد مىفرمايد در اين سه وقت خصوصى ، يعنى در آن وقتهايى كه زن و مرد با هم هستند ، بچّههاى كوچك كه بد و خوب را تميز بدهند ولى به تكليف نرسيدهاند وارد بر شما نشوند جز از شما اجازه بگيرند . در اين آيه جملهاى است كه به منزله علّت حكم است : ( مِنْ قَبْلِ صَلوة الْفَجْرِ وَ حينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهيرَة ) يعنى براى خاطر اينكه در آن وقت ممكن است لباس رو كنده شود و بالاى زانو ، بالاى دست و سينه پيدا باشد و بچّه نابالغ مميّز شما نبايد به سينه شما ، به بالاى زانوى شما به بالاى دست شما نگاه كند . اين سه وقت خصوصى است . يعنى اين قسمت از اعضاى بدن زن مخصوص شوهر است نه كسى ديگر . حتّى بچّه نابالغ شما .
اين آيه شريفه به ما چه مىگويد ؟ مىگويد : خانم ! پيراهن آستين كوتاه حتّى در مقابل پسرت ، در مقابل دامادت نپوشى ؛ چه برسد به اينكه در كوچه ، اجنبى بالاى دست ، دست سفيد و بالاخره دست با حلقه و انگشترت را ببيند . مواظب باش اعضاى بدن تو را نامحرم نبيند ! حتى برجستگىهاى بدنت را نمايان مكن از پشت چادر .
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 340
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٤٠