تُحِبُّونَ ) « 1 » فرمود وعده پيروزى خدا صادق بود ، براى اينكه دماغ دشمن را به خاك ماليديد : ( اذْ تَحُسُّونَهُمْ بِاذْنِه ) اما به سه علّت ضربه خورديد :
اوّل : ( حَتّياذا فَشِلْتُمْ ) : يك قدرى از فعاليّت افتاديد . آن فعاليّت و ايثار و گذشت كه بايد داشته باشيد ، از خود نشان نداديد .
دوّم : ( وَ تَنازَعْتُمْ ) اختلاف در ميان شما افتاد . آن وحدتيكه خدا و پيغمبر ( ص ) مىخواستند ، اين وحدت از شما گرفته شد . خطّ و خط بازى پيدا شد . اختلاف بروز كرد .
سوّم : ( وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما اريكُمْ ما تُحِبُّونَ ) براى مال دنيا مخالفت رهبر كرديد . وقتى چشمتان به دنيا افتاد ، فرامين رهبر را فراموش كرديد .
اين آيه شريفه مىگويد : جمهورى اسلامى بيمه است . هيچ كس در اين باره اشكالى نكند . دشمن بميرد و اشكال نكند . دوست هم سرافراز باشد و شكّ نكند . اما همين قرآن
مىگويد ممكن است به واسطه گناه ضربه بخورد . گناه ، يعنى تنبلى ، يعنى بىتفاوتى ، يعنى خداى ناكرده از صحنه بيرون رفتن ، خون شهدا را پايمال كردن ، معلولين و مجروحين را نديده گرفتن . آن همه زحمتهاى حضرت امام را ناديده گرفتن . يكى
هامش
( 1 ) . سوره ى آل عمران ، آيه ى 152 .