نِعمَة ظاهِرَة وَ باطِنَة ) « 1 » مثل باران نعمت بر شما مىبارد اما متأسفانه توجّه نداريد و به جاى شكرگزارى ، گله هم داريد .
بنابراين بايد يكى از مراتب خلوص ما اين باشد كه ما عبادت كنيم به شكرانه نعمتهايى كه خداوند به ما داده است .
مهمتر از اين ، اجتناب از گناه است چون در محضر خدا هستيم . يعنى داعى ما بر ترك گناه ، شرم و حيا باشد . قرآن مىفرمايد :
( وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَياللهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمنُونَ ) « 2 » يعنى هر گناهى مىخواهى بكن ، اما توجّه داشته باش كه در محضر خدايى ؛ در محضر رسول اللّهى ؛ توجّه داشته باش كه در محضر همه ائمّه طاهرين هستى . به خصوص در محضر قطب عالم امكان ، محور وجود ، واسطه بين غيب و شهود ، يعنى حضرت ولى عصر « عجّل الله تعالى فرجه الشريف » هستى .
از اينرو انسان اگر نگاه مىكند ، اگر سخن مىگويد ، اگر تصور مىكند ، بايد بداند كه در محضر خدا و رسول و ائمّه طاهرين ( ع ) است . همه اينها حاضر و ناظرند ؛ و خوب است كه انسان اقلًا از خدا حيا كند و
هامش
( 1 ) . سوره ى لقمان ، آيه ى 19 .
( 2 ) . سوره ى توبه ، آيه ى 105 . ترجمه : « اى رسول ما ! ( به مردم ) بگو كه هر عمل كه بكنيد ( نيك يا بد ) خدا و رسولش و مؤمنين ( يعنى جانشينان به حقّ پيامبر ) آن را مىبينند » .