جلسه ى دهم تقوى
بِسمِهِ تَعالى
افَمَن اسَّسَ بُنيانَهُ عَلى تَقوى مِنَ اللهِ وَ رِضوانٍ خَيرٌ ام مَن اسَّسَ بُنيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانهارَ بِهِ فى نارِ جَهَنَّمَ وَاللُه لا يَهدِى القَومَ الظّالِمينَ ( توبه 109 )
آيا كسى كه مسجدى را از روى تقوى بنيان نهاده و رضاى حق را طالب باشد ، مانند كسى است كه ، بنائى را ( از روى كفر و نفاق و تفرقه ) بر پايه ى سستى ، در مسير سيل ( لبه ى پرتگاه ) سازد كه زود ويران شود و عاقبت او و بنا به آتش دوزخ افتند ( اين حال و روز فردى است كه عملى را از روى نفاق و ظلم و ستم انجام دهد ) و خدا هرگز ستمكاران را هدايت نخواهد فرمود .
از نظر قرآن هر كارى كه زير بنا و پايه اش تقوى باشد با بركت و ريشه دار و مورد رضايت خداى تعالى و رسول الله ( ص ) است و هر كارى كه زير بناى تقواى نداشته باشد ، به سرانجام نخواهد رسيد .
آيه ى شريفه تشبيه معقول به محسوس كرده است ، يعنى يك امر عقلى را به يك امر حسى تشبيه فرموده است ، براى اينكه موضوع خوب درك