كرده و حساب شده انجام بدهد ، معناى احتياط اين است كه كارها از روى عجله و بدون فكر و بررسى ( و مشورت ) نباشد ، اگر فرمانده سهواً مرتكب اشتباهى شود ، اولين سؤالى كه روز قيامت از او مىشود اينست كه چرا احتياط نكردى !
اگر از گفتار و كردار و رفتار يك سپاهى ، بسيجى و ارتشى در جامعه بدبينى بوجود آيد اگر چه او مقصر هم نباشد ولى از او سؤال خواهد شد كه چرا با عصاى احتياط راه نرفتى ، اين امر براى همه سپاهيان و افراد بسيج مخصوصاً براى فرماندهان جبهه لازم و واجب است ، چنانچه قرآن شريف مىفرمايد فَاتَّقُوا اللهَ مَا استَطَعتُم وَ اسمَعُوا وَ اطيعُوا ( تغابن 16 )
پس تا مىتوانيد خدا ترس و پرهيزگار باشيد ( يعنى با احتياط عمل كنيم و حرفى را كه مىزنيم ، يا تصميمى را كه مىگيريم از روى دليل محكم و درست باشد ) سخن حق را بشنويد و اطاعت كنيد ، عدم احتياط در كارها براى سپاهى و رزمندگان جبهه گناه و براى فرمانده گناهش بزرگتر است .
اهميت دادن به مستحبات
ديگر امورى كه فرماندهان ومسئولين ، بلكه همه سپاهيان و افراد بسيج بايد به آن عنايت داشته باشند ، انجام مستحبات است ، اين اهميت موجب مىشود كه دست عنايت الهى بر سر بنده باشد .
قابل توجه است كه اين امر در جبههها حائز اهميت بيشترى است ، چون جبهه بيشتر به عنايات پروردگار محتاج است ( البته همه در هر حال فقير محض و نيازمند به عنايات الهى هستيم ، ليكن مسئله جبهه ، مسئله خاص و مهمترى است ) لذا لازم است كه فرماندهان به مستحبات عمل كنند ، نماز شب در ميان مستحبات ديگر بيشتر سفارش شده است ، چون