وجه دوم عدم اجبات دعا اينست كه انسان آلوده به معصيت است ، و در دعاى كميل هم مىخوانيم اللّهمَّ اغفِرلِيَ الذُّنُوبَ الَّتي تَحبِسُ الدعاءَ . بار الها بيا مرز گناهانى را كه نمىگذارد دعاهاى من مستجاب شود ، گناه رابطه انسان با خداوند را قطع مىكند ، و آدمى را مطرود درگاه حق تعالى مىنمايد ، گناه هر چند كوچك براى قطع رابطه نمودن ، بزرگ و كافى است .
البته لازم بتذكر است كه گناه نه تنها باعث بدبختى خود فرد گناهكار مىشود ، بلكه گاهى پاپيچ جامعه هم مىشود ، مثلًا جامعهاى كه در آن گناه زياد باشد ، مرگهاى غير طبيعى زياد مىشود ، مصيبت و بلا هم زياد مىشود .
اگر خداى ناكرده يك گناه از يك سپاهى سر بزند ، ممكن است آثار سوءاش گريبان گير همه جبهه شود با اينكه عزيزان سنگرنشين گناهى نكردهاند و كارشان مناجات و دعا است ، ولى گناه يك نفر در جبهه باعث مىشود دست عنايت حق تعالى از سپاه و جبهه برداشته شود گاهى خداى نكرده يك پاسدار - ارتشى - بسيجى ناباب ( البته اينها ناباب نمىشوند ، بله نابابان لباس سپاه و ارتش و بسيج را مىپوشند ) ضررش به همه ارتش و بسيج و سپاه و جبهه مىرسد ، اين گناه خيلى بزرگى دارد .
اگر خداى نكرده بين دو نفر ارتشى ، پاسدار ، بسيجى در محل كار يا در جبهه اختلافى صورت گيرد و يك حرف ناروائى به يكديگر بزنند ، كار همينها كافى است كه جبهه را خراب كند و دعاى سنگرنشينان به اجابت نرسد .
علت ديگر عدم استجابت ، كه مورد نظر استاد عظيمالشأن ما رهبر انقلاب هم هست ، قصور استعداد است ، يعنى اگر صفت رذيلهاى بر
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٥٠