معنى ندارد يكدسته خورند و بياشامند اما فقير و بيچارهاى در كنار او بى شام باشد . اولى معنى ندارد ، دومى هم معنى ندارد . اين زندگى ضرورى بود .
2 - زندگى رفاهى
زندگى رفاهى را هم اسلام مىپسندد حتى وقتى در زمان پيغمبر اكرم ( صلىاللهعليهوآله ) آن فكر انحرافى پيدا شد ، بعضىها از غذاى لذيذ خوددارى كردند آيهى شريفه آمد :
قل من حرم زينة الله التى اخرج لعباده و الطيبات من الرزق
« 1 » اى مسلمان ! خدا در اين دنيا هرچه خلق كرده است براى تو خلق كرده است . چرا در رفاه و آسايش نباشى ؟ چرا غذاى لذيذ را براى خود حرام كنى ؟ چرا ازدواج نكنى ؟ چرا تو پسر يا دختر بنشينى و ازدواج نكنى ؟ « قل من حرم زينة الله التى اخرج لعباده و الطيبات من الرزق » بعد مىفرمايد آنچه در دنياست از آن توست . اگر كافر مىخورد صدقه سر تو است . براى تو خلق كردم چنانچه بهت هم به تو اختصاص دارد و آن كافر اصلًا بهرهاى ندارد . اين آيه هم به ما مىگويد زندگى رفاهى براى همهى انسانهاست . آن كسانى كه مىتوانند
هامش
( 1 ) ) سوره اعراف آيه 32 . ترجمه : بگو اى پيعمبر چه كسى زينتهاى خدا را كه براى بندگان خود آفريده حرام ، و از صرف روزى حلال و پاكيزه منع كرده است ؟