بنابراين ، جهاد امرى فطرى است و چنانچه دينى اين اصل مهم و منطبق با فطرت انسان را نداشته باشد ، بر خلاف فطرت انسانى است و چنان دينى الهى و پذيرفتنى نخواهد بود .
دين اسلام براى جهاد ارزش فراوانى قايل است و جهاد و پيكار در راه خداوند را مايهء نجات انسانها و حفظ حقوق آنان مىداند . اسلام معتقد است كه جهاد در راه خداوند خواه براى دفاع از جامعهء اسلامى وحمايت از مظلومان و خواه براى حفظ دين و گسترش آن در سرزمينهاى ديگر باشد ، در هر حال دفاع ازحقوق انسانها محسوب مىشود . بنابراين ، در جوامع اسلامى براى دفاع از ارزشهاى دين ، وجود يك نيروى دفاعى قدرتمند ضرورى احساس مىشود تا از چنين ايدههاى الهى و انسانى باارزشى دفاع كند .
در جهاد اسلامى ، جنگ و مبارزه با رهبران و پيشوايان كفر ، فتنه و فساد از اهميت بيشترى برخوردار است . چنانكه خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد :
فقاتلوا ائمة الكفر انهم لا ايمان لهم لعلهم ينتهون . « 1 »
با پيشوايان كفر قتال كنيد كه ايشان را رسم سوگند نگهداشتن نيست ، باشد كه از كردار خود باز ايستند .
اين آيهء شريفه ، اين نكته را دربر دارد كه در پيكار با كفر و شرك ، هدف اصلى ، بيشتر رهبران و عوامل آنهاست ، زيرا آنان به عنوان رهبر ، گروهى از مردم مستضعف و ناآگاه را فريب مىدهند و به سوى انحراف و كفر سوق مىدهند يا با به وجود آوردن فضاى خفقان و ترس ، مردم را به شرك و بتپرستى وادار مىكنند . با نابودى اين پيشوايان ، ريشههاى كفر هم از بين مىرود و چه بسا پيروان آنان نيز خود ارشاد و هدايت شوند و ديگر نيازى به جنگ با آنان نباشد .
هامش
( 1 ) . قرآن ، توبه / 12 .