مىگرفت . قرآن شريف پس از هرچند آيهاى دستور جهاد مىدهد يا از فضيلت آن سخن مىگويد و بيشترين آيات آن ، بعد از معاد ، دربارهء جهاد و فضيلتهاى آن است .
قرآن كريم مؤمنان را به پيكار و جهاد در راه خداوند تشويق و فضيلت و پاداش بزرگى را براى آنان ذكر كرده است و مجاهدان در راه خداوند را بر نشستگان برترى داده است . آنجا كه مىفرمايد :
لا يستوى القاعدون من المؤمنين غير اولى الضرر و المجاهدين فى سبيل اللّه باموالهم و انفسهم ، فضل اللّه المجاهدين باموالهم و انفسهم على القاعدين درجة و كلا وعد اللّه الحسنى و فضل اللّه المجاهدين على القاعدين اجرا عظيما . « 1 »
مؤمنانى كه بىهيچ رنج و آسيبى از جنگ سر بر مىتابند ، با كسانىكه به مال و جان خويش در راه خدا جهاد مىكنند ، برابر نيستند . خداوند كسانى را كه به مال و جان خويش جهاد مىكنند ، بر آنانكه از جنگ سر مىپيچند برترى داده است و خدا همه را وعدههاى نيكو داده است و جهادكنندگان را بر آنها كه از جهاد سر مىتابند ، به مزدى بزرگ برترى داده است .
همچنين ، قرآن شريف كسانى را كه از شركت در اين امر مقدس خوددارى مىورزند و در راه جنگ و جهاد دچار ترس و بيم مىشوند و از خود سستى و ضعف نشان مىدهند ، مورد نكوهش قرار مىدهد و مىفرمايد :
« اى كسانىكه ايمان آوردهايد ! چيست كه چون به شما گويند كه براى جنگ در راه خدا بسيج شويد ، گويى به زمين
هامش
( 1 ) . قرآن ، نساء / 95 .