جلسه دوم
بسم الله الرحمن الرحيم
رَبِّ اشّرَحْ لي صَدْري وَ يَسِرْلي امْري وَ احْلُلْ عُقْدةً مِنْ لِساني يَفْقَهُوا قَوْلي
خلاصه بحث گذشته
بحث كلى ما دربارهءتفسير سورهء « يس » بود و گفتيم انتخاب اين سوره بدين جهت بود كه مشتمل بر يك دوره معارف اسلامى است به اين معنى كه ضمن تفسير اين سوره ، هم نبوت و امامت و مبدأ و معاد اثبات مىشود و هم مىتوانيم در صفات ذات اقدس ربوبى منجمله عدالت ، بحث خوبى داشته باشيم و شايد از همين جهت سورهء « يس » قلب قرآن ناميده شده است . زيرا علاوه بر اينكه هدف قرآن را كه رسيدن به مقام « عبوديت » است مىرساند : حاوى يك دوره معارف حقه اسلاميه نيز هست . در قمست گذشته دربارهء كلمه « يس » نيز بحث شد و گفتيم تا اندازهاى كه ما مىدانيم ، « يس » نظير « الم » است و اينها اسرارى است بين خدا و سفيرش پيامبر گرامى اسلام ( ص ) و بالاخره نتيجه گرفته شد كه اين كلمه اگر چه از متشابهات است ، اما از روايات فهميده مىشود كه يكى از اسماء رسول گرامى ( ص ) است ولى چيزى كه در اين كلمه و ساير متشابهات قرآن نهفته است ، همان هدفى است كه انسان به مقام عبوديت برسد و اين مقصود ، از متشابهات قرآن بهتر از محكمات به دست مىآيد . يعنى كلمه « يس » هدف قرآن را از جملهء « والقرآن الحكيم » بهتر مىرساند .
وَالْقُرْءَانِ الحَكيمِ ( 1 ) إِنَّكَ لَمِنَ المُرْسَلينَ ( 2 ) « قسم به قرآن حكمت بيان . كه تو ( اى محمد ) البته از پيامبران خدايى »
حرف « و » و « والقرآن الحكيم » از ادات قسم است كه معنى آيه چنين مىشود : « قسم به قرآنى كه در آن حكمت نهفته است ، تو از پيامبرانى »