ما كانُوا يَفْتَروُنَ
« 1 » »
انسان ممكن است اينجا آنچه در دل دارد مخفى كند اما در آنجا چشمها حقيقت بين است :
« لَقَدْ كُنْتَ في غَفلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصرُكَ اليَوْم حَديد « 2 » »
چشمها حقيقت بين و دروننگر است . اعمال و كردارى كه روى نفس ما اثر گذاشته ، ظاهر مىشود « تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ بِما اسْلَفْتَ » اين معنى فشردهء « ما قَدَّمُوا » است .
اما معنى « وَ اثارَهُمْ » اين است كه آثار اعمال هم ضبط مىشود . مثل كار خيرى كه انجام گرفته و تصوير آن باقى مانده است . مثلًا حسينيهاى ساخته كه به آن باقيات الصالحات مىگويند . حسينيه خودش يك پاداش دارد ، به تناسب قصرى مىشود در بهشت و به همان تناسب در روز قيامت ظاهر مىگردد . خود حسينيه هم يك آثارى دارد : مثلًا جلسهاى در حسينيه است . اگر اين جلسه مورد رضايت و لطف خداوند و حضرت بقيهالله « عج » قرار بگيرد ، يعنى يك نفر در آنجا براى شما حديث و روايت بگويد و شما هم براى خدا و قرآن آنجا برويد تا چيزى از اسلام بفهميد خيلى ثواب دارد . ثواب را به شما مىدهند اما به اندازهاى كه به شما ثواب مىدهند به آن كسى هم كه حسينيه را ساخته است ، ثواب مىدهند
« فَلَهُ اجْرُها وَ اجْرُها وَ اجْرُ مَنْ عَمِلَ بِها »
اجر حسينيه را دارد ، اجر آثار حسينيه را هم دارد يعنى همان
. « نُكتُبُ ما قَدَّمُوا و اثارَهُمْ »
امام صادق ( ع ) مىفرمايند : «
مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ اجْرُها وَ اجْرُ مَنْ عَمِلَ بِها
» عكس روايتى را نيز كه از امام صادق ( ع ) نقل شد از ساير ائمه ( ع ) و از پيامبر
هامش
( 1 ) - سوره يونس ، آيه 30 . ترجمه : در آن روز ( قيامت ) هر شخص اعمال نيك و بدى را كه كرده و از پيش فرستاده برايش آشكار مىشود و همه به سوى معبود و مولاى حقيقى خود باز مىگردند و خدايان باطل كه به دروغ مىبستند همه محو و نابود مىشوند .
( 2 ) - سوره ق ، آيه 21 . ترجمه : و تو ( اى آدم نادان ) از اين روز سخت مرگ غافل بودى تا پرده از جلو چشمت برداشته شد پس امروز چشمانت « براى ديدن » تيز و بيناست .