بهشت از دنيا مىآيد . تا وقتى كه انسان به عبادت بپردازد ، مسلمين را خدمت كند ، انفاق كند ، به مبارزه با نفس مشغول باشد و . . . اسباب ساختن نعم بهشت و قصرها فراهم است . ولى ، هرگاه غفلت كند يا بىتفاوت شود ، اسباب قطع مىشود و ملائك دست از كار مىكشند .
لذا ، ممكن است كسى بهشت داشته باشد ، ولى بىهيچ درختى و قصرى و يا نهر آبى . بر خلاف آنكه به سبب اعمال صالحش در دنيا بهشت آخرتش پر از قصرها و باغها و حورالعين و . . . است .
اعمال انسانى رفيق عالم آخرت
محدث قمى ( ره ) روايتى ذكر مىكند « 1 » كه يكى از سران عرب خدمت رسول اكرم ( ص ) آمد و عرض كرد من نمىتوانم هميشه خدمت شما برسم ، لطفاً مرا موعظهاى كنيد كه دائماً سرمشق زندگيم باشد . حضرت فرمود : « هر چه را در دنيا انجام دهى در قبر رفيق تو خواهدبود » . يعنى ، اگر خوبى كنى در قبر رفيق خوبى خواهى داشت كه هم او در وحشر و در بهشت مونس تو است و اگر بدى كنى ، حتى به مقدار كم ، يقين داشته باش كه رفيق بدى در قبر خواهى داشت كه در عالم آخرت نيز همراه تو است تا آنكه با هم به دوزختان افكنند .
هامش
( 1 ) . مرحوم علامه مجلسى و شيخ بهائى ( ره ) و ديگران هم اين روايت را نقل كردهاند .