تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠
در منزل « ابو ايوب انصاى » از حضرت در مورد آيه داده شده سوال كرد . پيامبر ( ص ) فرمود : « اى معاذ از امر عظيمى پرسيدى » . سپس چشمان مباركش را بست و فرمود : « ده طائفه از امت من به صورت پراكنده محشور مىشوند . خداوند آنها را از ميان مسلمين مشخص مىفرمايد . صورت برخى از آنها را به شكل ميمون و برخى ديگر را به صورت خوك تغيير مىدهد و عده‌اى از آنها وارونه خواهند بود به‌گونه‌اى كه پا در هوا و صورت در زمين دارند . آنگاه با صورتشان روى زمين كشيده مىشوند . برخى نيز با چشم نابينا رفت‌وآمد مىكنند . بعضى ديگر كر و گنگ‌اند و انديشه نمىكنند . بعضى زبانهاى خود را مىجوند و چرك از دهانشان جارى مىشود به طورىكه اهل محشر از بوى گند آن ناراحت مىشوند . عده‌اى دست و پايشان بريده است و برخى ديگر بر شاخه‌هايى از آتش آويزانند . عده‌اى از آنها نيز عفونتشان از مردار گنديده بدتر است و بعضى لباس‌هايى از مس گداخته شده به تن مىكنند كه بر بدنشان چسبيده است . آنها كه به صورت ميمونند سخن چينانند و آنهايى كه به صورت خوكند از كسب حرام تغذى مىكردند . اما ، ربا خواران وارونه هستند و دادستانها و قضاتى كه در قضاوتشان ظلم روا داشته‌اند كور محشور مىشوند . مردم مغرور كر ولال هستند و دانشمندانى كه به علمشان عمل نكرده‌اند و قضاتى كه عملشان مخالف گفتارشان است ، زبان خود را مىجوند . دست و پا بريدگان كسانىاند كه همسايگان خود را آزار مىكردند