تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد در قرآن (فارسى) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
نتيجتاً از بهشت دور كرده و به دنيا دلبسته شده است ، براى او غل و زنجيرهاى بسيار محكم و بلندى مهيا است . در روز قيامت خداوندش فرمايد : خذوه فغلوه ثم الجحيم صلوه ثم في سلسله ذرعها سبعون ذراعا فاسلكوه . « 1 » و خطاب قهر رسد كه او را بگيريد و در غل و زنجيرش كشيد ، تا به دوزخ اندازيش . پس به زنجيرى كه طولش هفتاد ذرع است در كشيد . يعنى ، خودپسندىها ، حسادتها ، خودمحوريها ، تكبرهاو . . . به غل و زنجير تبديل مىشود . انا جعلنا في اعناقهم اغلالا فهي الى الاذقان فهم مقمحون . « 2 » ما هم بر گردن آنها غل و زنجيرهاى ( عذاب ) نهاديم كه تا چانه‌هاشان رسد ، و سر آنها را به سوى بالا نگاه‌داشته است .

طعام دوزخيان

قرآن در سورهء واقعه از غذاى اهل دوزخ به « غسلين » تعبير فرموده است : ولا طعام الا من غسلين . « 3 »
هامش
( 1 ) . سورهء حاقه ، آيات 30 - 32 . ( 2 ) . سورهء يس ، آيه 8 . ( 3 ) . سورهء حاقه ، آيه 36 .