كه جبرئيل خدمت رسول خدا ( ص ) بود ، ناگاه صداى مهيبى به گوش رسيد . پيغمبر گرامى ( ص ) پرسيد اين چه صدائى است ؟ عرض شد يا رسول الله ، هفتاد سالب پيش سنگى را در يكى از چاههاى جهنم انداختند كه هم اكنون به انتهاى آن رسيد . استاد بزرگوار ما ، رهبر عظيمالشأن انقلاب ، در معناى اين روايت فرمودند كه بعضى از انسانها دردنيا راه دوزخ را مىپيمايند ، و پس از پايان 70 سال عمر به اعماق دوزخ مىرسند . يعنى ، اين سنگى كه به قعر دوزخ رسيده است و چنين صداى مهيبى از خود به جاى گذاشته است ، دل چون سنگ انسانى است كه در اثر ارتكاب معاصى و غفلت از پروردگار ، سخت و ظلمانى شده و به ژرفاى دوزخ افكنده شده است .
مراتب دوزخ
به نظر مىرسد دوزخ هم مانند بهشت داراى مراتبى باشد . يعنى ، عذاب جهنم به تناسب گناه انسان و غفلتش از خداى تعالى شدت و ضعف دارد . به اين اعتبار جهنم تنها يكى است ، ولى داراى مراتب بسيارى است و درهاى جهنم همان درهايى است كه انسان با ارتكاب معاصى دردنيا به روى خود باز كرده است .