الموازين القسط ليوم القيمه فلا تظلم نفس شئا : قال ( ع ) : هم الانبياء و الاوصياء . « 1 »
بديهى است كه ميزان ، عمل به دستور پيشوايان دينى ( ع ) و گام برداشتن در مسير آنها و متخلق شدن به اخلاق آن بزرگواران و تمسك به ولايتشان و عشق ورزيدن به وجود مباركشان است . يعنى ، كسى كه در دنيا به آن بزرگواران معرفت پيدا نكند و در طريق آنان گام برندارد ، يقيناً در آخرت اهل هدايت نخواهد بود ، زيرا ميزانش سبك است . كسى كه به اهلبيت ( ع ) نزديك باشد در واقع به حق تعالى نزديك شده و كسى كه از آنها دور شود از خداوند دور شده است و دور شدن از آنها باعث سبكى ميزان و قرب بدانها موجب سنگينى ميزان است .
پس ، على ( ع ) ميزان اعمال است . يعنى ، انسان را در روز قيامت ، در صحراى محشر حاضر مىكنند و اعمالش را با حضرت على ( ع ) مىسنجند . اگر اعمال و گفتار و كردار ما تناسب با اعمال و گفتار وكردار آن حضرت داشت ، اهل بهشت هستيم ، و اگر نه اهل دوزخ .
به ديگر سخن ، سنجش حق و باطل را على ( ع ) ميزان است . زيرا ، باطل يا حق بودن اعمال و گفتار را با ميزان قرآن مىسنجند ، و اما على ( ع ) خود قرآن ناطق ايت .
در قرآن ميزان به صيغهء جمع استعمال شده است چنانكه
هامش
( 1 ) . علم اليقين فيض ( ره ) ، جلد 2 ، صفحهء 544 .