خدمت امام چهارم ( ع ) بودم ، ايشان فرمودند : « وقتى كه هنگام برپا شدن قيامت فرا رسد ، پروردگار عالم به « اسرافيل » دستور مىدهد كه در صور بدم . او در صور مىدمد و عالم هستى جان مىبازد و غير از حضرت اسرافيل هر انچه در آسمانها و زمين است به كام مرگ فرو خواهند رفت . سپس خداوند به او مىفرمايد تو نيز جان به جان آفرين تسليم كن و اسرافيل هم جان مىدهد . پس از اين جريان در عالم هستى جز خدا كسى نمىماند وخداوند در آن هنگام مىفرمايد :
لمن الملك اليوم لله الواحد القهار . « 1 »
امروز سلطنت از آن كيست ؟ ( سپس خود پاسخ گويد ) از آن خداى قاهر يكتا است .
سپس خداوند « اسرافيل » را زنده مىكند و مىفرمايد : در صور بدم . پس از دميدن وى همه زنده مىشوند ، عالم قيامت و صحراى محشر به پا مىشود و همهء خلايق براى حسابرسى در محضر ربوبى حاضر مىشوند .
راوى گويد : وقتى سخن بدينجا رسيد ، امام شروع به گريستن كرد .
زنده شدن مردگان
گفتيم پس از آنكه بار دوم در « صور » دميده شد ، مردگان
هامش
( 1 ) . سورهء غافر ، آيه 16 .