آنان را به عالم ملكوت مىبرند و به هر آسمانى كه مىرسند ، ساكنان آنجا آنها را با سرور استقبال مىكنند . تا سرانجام روح پاك آنان به عرش پروردگار عالم مىرسد و در محضر ربوبى مىنشينند و سپس به منزل اصلى خود باز مىگردند .
مرگ اينان همچنان كه در روايات مىخوانيم ، چون بوئيدن گل است و پس از مرگ تا روز حشر در بهشت برزخى خواهند بود . قرآن شريف درباره اين نيكبختان سخن بسيار دارد كه به چند آيه اشاره مىكنيم :
ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكه الا تخافوا و لا تحزنوا و ابشروا بالجنه التي كنتم توعدون نحن اوليائكم في الحياه الدنيا و في الاخره . « 1 »
فرشتگان بر آنان كه گفتند محققاً پروردگار ما خداى ( يكتا ) است و بر اين ايمان پايدار ماندند ، نازل شوند ( و مژده دهند ) كه ديگر هيچ ترس و اندوهى از گذشته به دل خود راه ندهيد و شما را به همان بهشتى كه بدان وعده داده شدهايد بشارت باد . ما در دنيا و آخرت ياران و دوستان شما هستيم .
يعنى كسانىكه ايمان و حقيقت توحيد را به واسطهى عمل صالح در دلهاى خويش استوار ساختهاند و به احكام شرع خصوصاً نماز اول وقت ، نوافل ، نگاهداشتن زبان و جوارح ، روزه ، زكات ، خمس ، حج و جهاد اهميت دادهاند ، ترسى از مرگ
هامش
( 1 ) . سورهء فصلت ، آيات 31 - 30 .