نفس امّاره را كه مانند اسب چموش و سركشى است ، مىتوان با زدن دهنه مهار كرد و بر آن تسلّط يافت .
آزاد گذاشتن نفس امّاره موجب بروز مصيبتهاى زيادى براى انسان مىشود و اين نفس مانند مركبى سركش انسان را به هرجا كه مىخواهد ، مىبرد . مهمترين عامل در كنترل نفسِامّاره ، تقويت ايمان و معرفت به مبدأ و معاد است .
هنگام رمى جمره ، حاجى بايد خاطرهء سنگ زدن حضرت ابراهيم ( ع ) به شيطان را در نظر بياورد و مانند آن حضرت ، بر شياطين درون و برون سنگ بزند و آنان را از خود براند . بعد از رمى
جمرهء عقبه ، حاجى بايد دو عمل واجب ديگر نيز انجام دهد ؛ يكى « قربانى » و ديگرى « حلق » .
قربانى كردن نيز مانند سعى صفا و مروه از شعائر الهى است و از روزگاران قديم ، از زمان حضرت آدم ( ع ) وجود داشته است . قرآن شريف دربارهء هابيل و قابيل ، دو پسر حضرت آدم ( ع ) مىفرمايد :
إذ قَرَّبَا قُربَاناً فَتُقُبّلَ مِن أحَدِهِمَا وَ لَم يُتَقَبَّل مِنَ الآخَرِ قَالَ لَأقتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقيِنَ
« 1 » آنگاه كه آن دو قربانى كردند ، قربانى يكى از آنها پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نشد . گفت : تو را مىكُشم . گفت :
پاورقی
( 1 ) . مائده / 27