حركت به سوى خدا
از نظر قرآن كريم ، انسان در حركت به سوى پروردگار هستى است و منتهاى اين سير خداوند متعال مىباشد :
يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ « 1 »
اين حركت پر رنج و پر مشقّت است . امّا ، نتيجهء آن مطلوب خواهد بود . مقصود از ارسال رسل و انزال كتب ، سيردادن انسان در مسير صحيح و دستيابى او به مقام عنداللّهى است . مقامى كه انسان در آن مقام داراى نفس مطمئنّه مىشود و مورد خطاب خداى متعال قرار مىگيرد :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ، ارْجِعي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ، فَادْخُلي في عِبادي ، وَ ادْخُلي جَنَّتي « 2 »
در اين آيه خداوند نمىفرمايد به سوى بهشت بيا ، مىفرمايد : اى انسانى كه داراى نفس مطمئنّه شدى كه هم خدا از تو راضى است و هم تو به مقام رضا رسيدهاى ! به سوى خودم بيا .
در آيهء ديگرى مىفرمايد :
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً « 3 »
هامش
( 1 ) . الإنشقاق / 6
( 2 ) . الفجر / 30 - 27
( 3 ) . الإنسان / 21