مسئله 694 حجّ و عمره بايد براى رضاى خداوند متعال بهجا آورده شود و اگر جنبهء تفريحى پيدا كند يا تكرار آن از شأن زائر بالاتر باشد ، حقيقتِ عبادى خود را از دست مىدهد . و شايسته است مؤمنين بهجاى حجّ مستحبّى متعدّد يا عمرههاى مكرّر ، از ديگران دستگيرى كنند .
مسئله 695 در راه رفت و برگشت سفر حجّ و عمره و در هواپيما ، اگر وقت نماز واجب تنگ باشد ، زائرين مىتوانند به همان صورتى كه در صندلى نشستهاند ، نماز خود را بخوانند و رعايت قبله و ساير موارد لازم نيست . بلكه اگر مسؤولين هواپيما اجازه ندهند ، قبلهيابى ، ايستادن و . . . جايز نيست .
مسئله 696 زائران مىتوانند نماز خود را در همهء شهر جديد و قديم مكّه و مدينه و مكان هايى كه بعداً به اين شهرها افزوده مىشود ، تمام بخوانند ، بلكه تمام خواندن افضل است .
مسئله 697 حدودى كه عامّه براى عرفات ، مشعر ، منى و مسلخ و مانند اينها تعيين كردهاند ، يا روزهايى كه به عنوان عرفه
يا عيد قربان اعلام مى كنند ، كفايت مىكند و لازم نيست شيعيان در اين امور تحقيق كنند و نبايد به شك يا گمان خود اعتنا نمايند بلكه اگر بر فرض نادر يقين به خلاف پيدا كنند نيز همان حدود و ايّام كفايت مىكند .
مناسك حج (1387ش) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٩٤