هرگاه عملى را انجام دادى ، آن را تنها براى خداوند انجام ده ، زيرا او تنها ، اعمالِ خالص بندگانش را مىپذيرد .
اگر حج يا عمرهء كسى جنبهء تفريحى پيدا كند يا براى به دست آوردن عنوان و شهرت يا براى تجارت و استراحت و مانند اينها باشد ، يا تكرار آن از شأن او بالاتر باشد ، حقيقتِ عبادىِ خود را از دست مىدهد و به ظاهرى بدون مغر و قالبى پوچ تبديل مىگردد و به اين ترتيب نابود مىگردد و به تعبير اميرمؤمنان ( ع ) :
« ضَاع مَن كَان لَه مَقصَد غير الله » « 1 »
هر كس مقصد و هدفى غير از خداوند داشته باشد ، ضايع و تلف و نابود مىشود .
بنابراين شايسته است مؤمنين به جاى حجّ استحبابى متعدّد يا عمرههاى مكرّر ، از همنوعان به ويژه بستگان و نزديكان خويش دستگيرى كنند و آنان را در مشكلات و رنجهايشان يارى و مساعدت
نمايند .
10 ) اغتنام فرصت :
شايسته است زائران گرامى در اين مدّت كوتاه ، فرصتها را غنيمت دانسته و از دست ندهند و نسبت به حضور همراه با توجّه و ادب در حرمهاى شريفه و انجام اعمال و مستحبّات مكّهء مكرّمه و مدينهء منوّره و احياء و شب زندهدارى در ايام حج و
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، 5907