است ، بلكه گناه آن در حد كفر به پروردگار عالميان است .
حضرت على ( ع ) فرمودند :
كَم مِن صَائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن صِيامِهِ إلّا الجُوعُ وَ الظّمَاءُ ، وَ كَم مِن قَائِمٍ لَيسَ لَهُ مِن قِيامِهِ إِلَّا السَّهَرِ وَ العَنَاءَ ، حَبَّذا نَومُ الاكيَاسِ وَ إِفطَارُهُم « 1 »
چه بسا روزهدارىكه از روزهاش جز تشنگىنصيبىندارد و چه بسا شبزندهدارىكه جز رنج و سختى بهرهاى نمىبرد . چه خوش است خواب هوشمندان و افطار آنان .
در قرآن كريم خداوند خطاب به پيامبراكرم ( ص ) مىفرمايد :
قُل إِنَّمَا أعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثنَى وَ فُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا
« 2 » بگو شما را به يك چيز اندرز مىدهم : دو نفر ، دو نفر و يك يك براىخدا قيام كنيد ، سپس بينديشد .
اين آيهء كريمه همگان را به قيام براىخدا كه همانا انجام دادن خالصانهء اعمال براىخداست ، دعوت مىكند و آن را اندرز يگانه و موعظهبخش بشريت معرفىمىكند .
اگر در يك ظرف غذا مقدار كمىمواد آلوده ريخته شود ، محتويات ظرف هر چند غذاىخوش مزهاى باشد ، غيرقابل استفاده مىشود . ريا و تظاهر هم اين چنين است . اگر در نماز ، روزه و هر عمل عبادىديگر ذرّهاىريا و تظاهر وجود داشته باشد ، آن اعمال ارزش خود را از دست مىدهند و مورد قبول درگاه احديّت قرار نمىگيرد . قرآن شريف مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 367 .
( 2 ) . سبأ / 46 .