تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عمره مفرده (1387ش) (به انضمام اسرار عمره مفرده ، آداب ومستحبات زيارت مكة معظمه ومدينه منوره) (فارسى) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
براى آن كه در زندان متوسّل به غير از خدا شد ، قريب ده سال زندان او ادامه يافت : فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنينَ « 1 » چند سال در زندان باقى ماند . پس اگر سالك عمره گزار به وسيله‌عمل ناروايش ، ابهّت اين عمل با فضيلت را در ميان مردم بىرنگ يا كم رنگ كند ، گناه او به اندازه‌اى بزرگ است كه معلوم نيست موفّق به توبه شود . قرآن در مورد چنين زائرى مىفرمايد : او نظير كسى است كه همه مردم جهان را كشته باشد : مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ او فَسادٍ فِى الْارْضِ فَكَأنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً « 2 » هر كس انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين بكشد ، چنان است كه گويى همه انسان‌ها را
هامش
( 1 ) يوسف / 42 ( 2 ) مائده / 32