و به اين وسيله ، روح و درون خود را براى لقاء و ديدار يار ، پاك و پاكيزه و آماده مىگرداند :
« وَ صَفَّ رُوحَكَ وَ سِرَّكَ لِلِقاءِ اللَّهِ يَومَ تَلْقاهُ بِوُقُوفِكَ عَلَى الصَّفاء » « 1 » به واسطه ايستادن بر كوه صفا روح و درونت را صفا بده ، براى ديدارخداوند در روزى كه او را ملاقات مىكنى .
و با نفى صفات و شخصيّات كاذب و مجازى و ساختگى خويش ، مردانه در مقابل صفات جلال و جمال پروردگارش ، مقام بندگى و فقر و فنا برقرار مىسازد :
« وَ كُنْ ذا مُرُوَّة مِنَ اللَّهِ تَقِياً أَوصافِكَ عِنْدَ الْمَرْوَة » « 2 » و با نفى صفات خويش ، مردانه در مقابل صفات پروردگار ، مقام بندگى و فقر و فناء برقرار كن .
هامش
( 1 ) همان
( 2 ) همان