تحليه
بنيادِ مرتبتِ « تحليه » ، آراستن دل به خصائص زيبا و فضائل عاليه نظير ؛ خير خواهى ، سخاوت ، گشاده دستى ، تواضع ، اخلاص ، صداقت ، رأفت ، زهد و آزادگى از همه تعلّقات و . . . است . سالك راه دوست بايد بكوشد تا خويشتن را به فضائل اخلاقى بيارايد و مهمتر از هر فضيلتى ، ملكه خلوص و اخلاص در عمل است و در اين صورت است كه حجّ يا عمره وى ، ابراهيمى خواهد بود :
انّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَ الأَرْضَ حَنيفاً وَ ما انَا مِنَ الْمُشْرِكينَ « 1 » من روى خويشتن به سوى آن كسى كردم كه آسمانها و زمين را آفريد من در ايمان خود خالصم و از مشركان نيستم .
اگر زائران و سالكان در اين سفر عرفانى ، نيّت خويش را
پاورقی
( 1 ) انعام / 79