از اين رو ، بنياد يقظه ، بر محور توجّه و آگاهى است و اين بيدارى حيات آفرين است كه سالك و مسافر كوى دوست را براى مراتب و مقامات پسين آماده مىگرداند .
تخليه
پس از مقام توبه و يقظه ، بايد در منزل اوّل به مرتبه « تخليه » صعود كند . مقام تخليه آن است كه دل را يكسره از صفات زشت و ناپسند و رذائل اخلاقى ، خالى كند و ريشههاى هرز صفات رذيله نظير ؛ حسد ، بخل ، كبر ، ريا ، تملّق ، سوء ظن ، جاه طلبى و . . . را كه مايه تيره بختى و سيه روزى آدمى است ، به آتش اراده و عزم بر تركِ اين رذائل ، بسوزاند و زقّوم رذيلتهاى زشت را از سرزمين قلب خود به دستِ همّت بَركَند و آن را عرصه كشتِ گُلهاى با طراوت فضيلتهاى انسانى گرداند و بدين ترتيب از اين مرتبه ، به مقام « تحليه » پا بگذارد .