مىفرمودند :
« سَجَدَ وَجْهِيلَكَ تَعَبُّداً وَ رِقّاً لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَقّاً حَقّاً الْأَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَىْءٍ وَ الْآخِرُ بَعْدَ كُلِّ شَىْءٍ هَا أَنَا ذَا بَيْنَ يَدَيْكَ نَاصِيَتِيبِيَدِكَ فَاغْفِرْ لِيإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ غَيْرُكَ فَاغْفِرْ لِيفَإِنِّيمُقِرٌّ بِذُنُوبِيعَلَى نَفْسِيوَ لَا يَدْفَعُ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ غَيْرُكَ » « 1 » و بعد از سجدهروى مباركآن حضرتاز گريهچنان بود كهگويا در آبفرو رفتهباشد .
3 - پس از فراغت از نماز از « آب زمزم » بنوشد و به سر و پشت خود بريزد و بگويد :
« اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نَافِعاً وَ رِزْقاً وَاسِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ سُقْمٍ » « 2 » 4 - نزد حجرالاسود آمده و آن را استلام كند .
5 - با وقار و طمأنينه به سوى صفا برود .
پاورقی
( 1 ) تهذيبالأحكام ، ج 3 ، ص 94
( 2 ) الكافى ، ج 4 ، ص 430 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 534