سؤال 179 شخصى است كه دچار يك حالتى مىشود كه گويى كسى در مغزش مرتّب به او دستور اعمال نيك و مستحب مىدهد و او هم كه حال انجام آن اعمال را ندارد ، بر اثر اصرار انجام مىدهد . ولى مىترسد كه آن وسواس باشد . از طرفى هم مىترسد اگر انجام ندهد از ثواب آن محروم شود و در سر دو راهى مانده است . شما چه مىفرماييد ؟
حتماً بايد بداند وسوسهى فكرى است و بايد بى اعتنائى كند تا از سرش بيفتد .
سؤال 180 بنده هميشه نمازم را به چند صورت مختلف مىخواندم ( مثلًا به جاى سورهى توحيد يك سورهى ديگر مىخواندم ) و براى جمعتر شدن حواس ، ترجمهى آن را هم به چند صورت مختلف ادبى در ذهنم مىخواندم . ولى اخيراً دچار ترديد در نوع انتخاب نماز و ترجمه مىشوم و براى اينكه وسواس نباشد فوراً يك طرف را انتخاب كرده و مىخوانم ولى اين حالت بر طرف نمىشود و بارها دچار آن شده و حواسم پرت مىشود . الف ) آيا بايد قبل از نماز تصميم بگيرم و اگر دچار ترديد شدم به همان تصميم عمل كنم ؟ ب ) در مستحبّات هم دچار همان حالت مىشوم . مثلًا فلان ذكر را بگويم يا نگويم و يا اينكه كدام را زودتر بگويم . اگر از قبل تصميم گرفتم مثلًا شب صد صلوات بفرستم ولى موقع آن كه شد حال نداشتم و يا ميل داشتم بيشتر بگويم چطور رفتار كنم ؟
در كلّيهى آنچه نوشتهايد و نظائر آن بايد بىتفاوت باشيد تا هرچه زودتر اين وسوسهى فكرى شما رفع شود و اگر بىتفاوت نشديد ، بدانيد وسوسهى فكرى به سراغ شما مىآيد و متمركز مىشود و شما را بيچاره در دنيا و آخرت خواهد كرد .
سؤال 181 در سن 16 سالگى غسل جنابت بر من واجب شده بود ، ولى من
راهكارهاى عملى درمان وسواس (به انضمام احكام واستفتاءات) (فارسى) — صفحة 100
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٠