تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
ندارد ، مىتوانند صبر كنند تا به خشكى برسند و او را در زمين دفن كنند و گرنه ، بايد در كشتى غسلش بدهند و حنوط و كفن كنند و پس از خواندن نماز ميّت چيز سنگينى به پايش ببندند و به دريا بيندازند يا او را در خمره و مانند آن بگذارند و درش را ببندند و به دريا بيندازند و اگر ممكن است بايد او را در جايى بيندازند كه فوراً طعمهء حيوانات نشود . مسأله 505 - اگر بترسند كه دشمن قبر ميّت را بشكافد و بدن او را بيرون آورد و گوش يا بينى يا اعضاى ديگر او را ببرد چنانچه ممكن باشد ، بايد به طورى كه در مسألهء پيش گفته شد او را به دريا بيندازند . مسأله 506 - دفن مسلمان در قبرستان كفّار و دفن كافر در قبرستان مسلمانان جايز نيست . مسأله 507 - دفن مسلمان در جايى كه بىاحترامى به او باشد ، مانند جايى كه خاكروبه و كثافت مىريزند ، جايز نيست . مسأله 508 - ميّت را نبايد در جاى غصبى دفن كنند و دفن كردن در جايى كه براى دفن كردن وقف نشده مانند مسجد و مدرسه ، جايز نيست . مسأله 509 - دفن ميّت در قبر مردهء ديگر جايز نيست ، مگر آنكه قبر كهنه شده و ميّت اوّل به كلى پوسيده شده باشد . مسأله 510 - چيزى كه از ميّت جدا مىشود ، گرچه مو و ناخن و دندانش باشد بايد با او دفن شود ، و اگر موجب نبش شود ، بايد جدا دفن شود . و دفن ناخن و دندانى كه از انسان زنده جدا مىشود مستحب است . مسأله 511 - اگر كسى در چاه بميرد و بيرون آوردنش ممكن نباشد بايد در چاه را ببندند و همان جا را قبر او قرار دهند ، و در صورتى كه چاه مال غير باشد بايد به نحوى او را راضى كنند . مسأله 512 - اگر بچّه در رحم مادر بميرد بايد به آسانترين راه او را بيرون آورند و چنانچه ناچار شوند كه او را قطعه قطعه كنند اشكال ندارد . مسأله 513 - هرگاه مادر بميرد و بچّه در شكمش زنده باشد ، گرچه اميد زنده ماندن طفل را نداشته باشند بايد او را بيرون آورند و دوباره شكم را بدوزند . مسأله 514 - خوب است قبر را به اندازهء قد انسان متوسّط گود كنند و ميّت را در نزديكترين قبرستان دفن نمايند مگر آنكه قبرستان دور تر از جهتى بهتر باشد مثل آنكه مردمان خوب در