آب چشمه و چاه
مسأله 33 - آبى كه از زمين بجوشد و جريان نداشته باشد اگر روى زمين باشد به آن آب چشمه گفته مىشود و اگر در زير زمين باشد به آن آب چاه گفته مىشود .
احكام آب عاصم ( كر ، جارى ، باران ، چشمه و چاه )
مسأله 34 - اگر نجاستى به آب عاصم برسد آن آب نجس نمىشود مگر اينكه بو يا رنگ يا مزهء آن به واسطهء نجاست تغيير كند .
مسأله 35 - اگر بو يا رنگ يا مزهء آب عاصم به واسطهء غير نجاست و يا به واسطهء نجاستى كه بيرون آن است عوض شود مثلًا مردارى كه پهلوى آب است بوى آن را تغيير دهد نجس نمىشود .
مسأله 36 - اگر نجاستى به آب عاصم برسد مقدارى از آن كه بو ، رنگ و يا مزهاش به واسطهء نجاست تغيير كرده نجس است و مابقى اگر به مقدار كر باشد پاك ، و در غير اين صورت نجس است مگر آبى كه متّصل به چشمه و چاه است كه گرچه كمتر از كر باشد پاك است .
مسأله 37 - آبى كه عاصم بوده اگر انسان شك كند هنوز عاصم است يا نه ، حكم آب عاصم را دارد مثلًا آبى كه به اندازه كر بوده اگر انسان شك كند از كر كمتر شده يا نه ، مثل آب كر است . و آبى كه عاصم نبوده اگر انسان شك كند عاصم شده يا نه ، حكم آب عاصم را ندارد ، مثلًا آبى كه كمتر از كر بوده و انسان شك دارد به مقدار كر شده يا نه ، حكم آب كر را ندارد .
مسأله 38 - كر بودن آب به سه راه ثابت مىشود :
اوّل : خود انسان اطمينان پيدا كند .
دوّم : يك نفر ثقه خبر دهد .
سوّم : كسى كه آب در اختيار اوست به كر بودن آن خبر دهد ، مثلًا حمّامى بگويد آب حوض حمّام كر است .
مسأله 39 - آب چشمهاى كه جارى نيست ولى طورى است كه اگر از آن بردارند باز مىجوشد ، حكم آب عاصم را دارد گرچه آن آب بسيار كم باشد .
مسأله 40 - آبى كه كنار نهر ايستاده و متّصل به آب جارى است حكم آب جارى را دارد .